به گزارش خبرنگار جام‌جم، رسیدگی به این پرونده با گزارش قتل پسر جوانی در یک مهمانی مستانه آغاز شد. پسر جوانی با پلیس تماس گرفت و ادعا کرد در مهمانی با ضربه چاقو دوستش را کشته است. وقتی مأموران در محل حاضر شدند، با جسد غرق در خون پسر جوانی روبه‌رو شدند که با ضربه چاقو به قتل رسیده بود. متهم به قتل هم در محل حضور داشت که در تحقیقات ادعا کرد در حالت مستی قتل را انجام داده و حالت عادی نداشته است. پسر جوان برای بررسی ادعایش به پزشکی قانونی معرفی شد که پزشکان اعلام کردند، در خونش الکل بوده اما در زمان ارتکاب جرم مسلوب الاراده نبوده است. با تکمیل تحقیقات پرونده برای محاکمه به شعبه سیزدهم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. در جلسه رسیدگی به پرونده، اولیای‌دم درخواست قصاص قاتل فرزندشان را مطرح کردند. سپس متهم در جایگاه ایستاد و در دفاع از خود گفت: آن شب در خانه دوستم بودیم و همگی مشروب خوردیم به‌طوری که سیاه مست شدیم. یکی از دوستانم به نام سینا به من فحش داد. انتظار این رفتار را از او نداشتم و سر این موضوع درگیر شدیم. در آن لحظه کنترلی بر رفتارم نداشتم و با چاقو دوستم را زدم. وقتی به خودم آمدم، موضوع را به پلیس اطلاع دادم. من در آن لحظه هیچ اختیاری بر کارهایم و قصد کشتن دوستم را نداشتم. 
در ادامه وکیل او هم ادعای مسلوب الاراده بودن متهم در زمان قتل را مطرح کرد. 
دادگاه، متهم را به یک سال حبس، شلاق و پرداخت دیه محکوم کرد. اولیای دم اعتراض کردند و پرونده به شعبه ۴۹ دیوان عالی فرستاده شد. دیوان عالی به دلیل عدم اثبات مسلوب‌الاراده بودن متهم در زمان قتل، حکم را نقض کرد و پرونده را به شعبه همعرض ارجاع داد.این‌بار متهم در شعبه سوم دادگاه کیفری یک محاکمه شد. اولیای‌دم در این جلسه هم درخواست قصاص قاتل را مطرح کردند. متهم و وکیلش هم ادعای قبلی خود را مطرح کرده و گفتند‌‌؛ در زمان قتل اختیاری بر رفتار مرتکب وجود نداشته است. 
پس از آخرین دفاع متهم، قضات وارد شور شده و با توجه به این‌که الکل در بدن هر ‌فرد واکنش متفاوتی دارد و وجود آن در خون باعث مسلوب الاراده شدن نمی‌شود، حکم به قصاص پسر جوان دادند.