عصر ایران؛ فرزانه متین– فیلم «شیطان پرادا می‌پوشد – ۲» (The Devil Wears Prada 2) یکی از موردانتظارترین دنباله‌های سینمایی سال ۲۰۲۶ است؛ اثری که پس از نزدیک به دو دهه، بار دیگر مخاطبان را به دنیای پرزرق‌وبرق اما بی‌رحم مد و رسانه بازمی‌گرداند.

قسمت اول این فیلم در سال ۲۰۰۶ اکران شد و خیلی زود به اثری “کالت” در فرهنگ عامه تبدیل شد؛ فیلمی که علاوه بر موفقیت تجاری، تصویری جذاب و در عین حال انتقادی از صنعت مد ارائه داد و شخصیت «میراندا پریستلی» را به یکی از ماندگارترین شخصیت‌های تاریخ سینما تبدیل کرد.

در قسمت اول، داستان درباره «اندی ساکس» با بازی Anne Hathaway بود؛ روزنامه‌نگاری جوان که برخلاف میلش وارد مجله مد «ران وِی» Runway می‌شود و به دستیار شخصی میراندا پریستلی، سردبیر افسانه‌ای و ترسناک مجله، تبدیل می‌شود.

نقش میراندا را Meryl Streep بازی می‌کرد؛ اجرایی آن‌قدر قدرتمند که برای استریپ نامزدی اسکار بهترین بازیگر زن را به همراه آورد.

در کنار آن‌ها، امیلی بلانت در نقش «امیلی بلانت»  و « استنلی توچی» در نقش «نایجل» نیز از مهم‌ترین بازیگران فیلم بودند.

فیلم اول، الهام‌گرفته از رمان پرفروش«لورِن وایزبرگر» بود؛ نویسنده‌ای که زمانی دستیار « آنا وینتور»، سردبیر مشهور Vogue، محسوب می‌شد.

بسیاری معتقد بودند شخصیت میراندا پریستلی برداشتی آزاد از وینتور است؛ موضوعی که سال‌ها درباره آن بحث شد.

جالب اینکه طبق گزارش‌ها، وینتور  نه‌تنها از فیلم نرنجید بلکه بعدها با شوخ‌طبعی با آن برخورد کرد و حتی در رویدادهای مرتبط با فیلم حضور یافت.

اکنون در «شیطان پرادا می‌پوشد- ۲»، جهان مد کاملاً تغییر کرده است. دیگر مجلات چاپی همان قدرت سابق را ندارند و شبکه‌های اجتماعی، الگوریتم‌ها و اینفلوئنسرها قواعد بازی را تغییر داده‌اند.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، داستان دنباله روی بحران مجله Runway تمرکز دارد؛ جایی که میراندا پریستلی باید با دنیای رسانه دیجیتال و کاهش نفوذ نشریات چاپی مقابله کند.

در این قسمت، اندی ساکس دوباره به Runway بازمی‌گردد اما این بار نه به‌عنوان یک دستیار ساده، بلکه در جایگاه سردبیر ویژه یا  یا دبیر بخش ویژه مجله.

آنا هاتاوی در مصاحبه‌ای اعلام کرده نویسندگان فیلم «وسواس زیادی» درباره توجیه بازگشت اندی داشته‌اند؛ زیرا شخصیت او در پایان فیلم اول تصمیم گرفته بود از دنیای مد فاصله بگیرد.

به گفته هاتاوی، دنباله جدید تلاش می‌کند نشان دهد انسان‌ها می‌توانند تغییر کنند و دوباره با گذشته خود روبه‌رو شوند.

از سوی دیگر، شخصیت امیلی چارلتون حالا به یک مدیر قدرتمند در صنعت برندهای لوکس تبدیل شده و  بخش مهمی از تنش فیلم میان او و میراندا شکل می‌گیرد.

این تقابل، نمادی از تغییر نسل و جابه‌جایی قدرت در صنعت مد است؛ جایی که نسل قدیمی سردبیران مجلات باید با دنیای سرمایه‌داری دیجیتال و برندهای عظیم جهانی کنار بیایند.

کارگردانی فیلم بار دیگر بر عهده کارگردان آمریکایی فیلم «شیطان پرادا می‌پوشد» است که کارگردانی قسمت دوم این فیلم را نیز بر عهده دارد  و‌نویسنده فیلم همان آلاین بروش مک‌کنا ست؛ همان تیمی که قسمت اول را ساخته بودند.

بازگشت این گروه باعث شده فضای فیلم همچنان همان حس آشنای نسخه کلاسیک را حفظ کند. علاوه بر بازیگران اصلی، چهره‌های جدیدی نیز اضافه شده‌اند حتی لیدی گاگا نیز حضوری کوتاه و ویژه در فیلم دارد.

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های قسمت دوم با نسخه اول، تمرکز آن بر بحران رسانه و فناوری است.

اگر فیلم ۲۰۰۶ درباره فشار محیط کار، جاه‌طلبی و دنیای بسته مد بود، فیلم جدید بیشتر به فروپاشی رسانه‌های سنتی، فرهنگ وایرال، قدرت شبکه‌های اجتماعی و حتی هوش مصنوعی می‌پردازد.

برخی منتقدان و کاربران Reddit نوشته‌اند فیلم سعی می‌کند نشان دهد چگونه صنعت مد امروز میان «خلاقیت واقعی» و «محتوای سریع دیجیتال» گرفتار شده است.

از نظر بصری نیز فیلم همچنان بر شکوه دنیای مد تکیه دارد.

گزارش‌هایی از لوکیشن‌های فیلمبرداری در نیویورک و میلان منتشر شده که شامل هتل والدورف آستوریا، فروشگاه دیور و فضاهای لوکس مدرن می‌شود.

این انتخاب‌ها نشان می‌دهد فیلم تلاش کرده دنیای مد امروز را بزرگ‌تر، جهانی‌تر و دیجیتالی‌تر به تصویر بکشد.

«شیطان پرادا می‌پوشد -۲» فقط یک دنباله نوستالژیک نیست؛ بلکه تلاشی برای بازتعریف جایگاه مد در عصر اینترنت است.

فیلم می‌خواهد نشان دهد قدرت دیگر صرفاً در دفتر سردبیر Vogue خلاصه نمی‌شود؛ اکنون این قدرت میان برندها، شبکه‌های اجتماعی، اینفلوئنسرها و سرمایه‌گذاران فناوری تقسیم شده است.

همین موضوع باعث شده دنباله جدید، علاوه بر جذابیت سرگرم‌کننده، تصویری معاصر از دنیای مد و رسانه ارائه دهد.