انتظار می رود ورود بایدن به رقابت های مقدماتی دموکرات ها ، شکاف میان دو جناح ترقی خواه و مرکزگرا را تشدید کند . قابل پیش بینی است که سران حزب دموکرات به همراه دو خاندان سیاسی با نفوذ کلینتون ها و اوباما ها از بایدن حمایت کنند و...

ندای گیلان-امیرعلی ابوالفتح :جو بایدن ، معاون رئیس جمهور سابق آمریکا پس از هفته ها انتظار ، سرانجام به طور رسمی وارد رقابت های مقدماتی انتخابات ریاست جمهوری سال 2020 شد . وی باید با حدود 20 نامزد دیگر – البته اگر افراد دیگری به این جمع نپیوندند – رقابت کند تا در نهایت در تابستان سال آینده بتواند عنوان نامزد نهایی حزب دموکرات را برای رقابت با دونالد ترامپ ، رئیس جمهوری کنونی کسب کند .

اما تا آن زمان ، بایدن همچون تک تک دیگر نامزدهای دموکرات راه دشوار و طولانی را پیش رو خواهد داشت .  گرچه بایدن یکی از سرشناس ترین و تا حدودی ، محتمل ترین نامزد پیروز رقابت های درون حزبی دموکرات ها به شمار می آید ؛ با این حال موفقیت وی در این مسیر تضمین شده نیست .
هم اینک اغلب نظرسنجی ها حکایت از آن دارد که بایدن در اکثر قریب به اتفاق آنان در رده اول و در تعداد اندکی نیز در رده دوم بعد از سناتور برنی سندرز قرار دارد . بایدن هشت سال معاون رئیس جمهور آمریکا بود و با سال ها حضور در سنا و ریاست کمیته با نفوذ روابط خارجی سنا ، از تجربیات فراوانی برخوردار است ؛ به ویژه در برابر دونالد ترامپ ، رئیس جمهور آمریکا که هنوز بعد از دو سال حضور در کاخ سفید به عنوان فردی بی تجربه در عرصه سیاست آمریکا شناخته می شود . از این رو ، برای افرادی که تجربه و سابقه رئیس جمهوری حائز اهمیت است و در عین حال از برنامه ها و سیاست های دولت جمهوری خواه ترامپ ناراضی هستند ، بایدن انتخاب مناسبی به شمار می آید .
با این حال ، هشت سال معاونت رئیس جمهوری سابق برای بایدن در نزد خیل کثیری از دموکرات های تحول خواه و اغلب قریب به اتفاق جمهوری خواهان خشمگین از ریاست جمهوری باراک اوباما نقطه ضعفی بزرگ قلمداد می شود . از دید این گروه ، بایدن هشت سال در کنار اوباما ، هر آن چه قادر بود انجام دهد ، انجام داد و برای دوره ریاست جمهوری خود فاقد نوآوری و ابتکار است . انتخابات 2016 و پیروزی ترامپ در رقابت های مقدماتی و نهایی نشان داد که اغلب رای دهندگان آمریکایی مشتاق چهره های جدید با ایده های جدید هستند و این وضعیت هم اکنون چندان تغییر نکرده است . از این رو رای به بایدن ، حرکت به گذشته و نه حرکت به آینده قلمداد می شود .
از سوی دیگر انتظار می رود ورود بایدن به رقابت های مقدماتی دموکرات ها ، شکاف میان دو جناح ترقی خواه ( چپگرا ) و مرکزگرا ( میانه رو ) را تشدید کند . قابل پیش بینی است که سران حزب دموکرات به همراه دو خاندان سیاسی با نفوذ کلینتون ها و اوباما ها از بایدن حمایت کنند در حالی که لیبرال ها – گروهی که ترامپ آنان را سوسیالیست می خواند – به همراه عموم جوانان جانب افرادی نظیر برنی سندرز ، الیزابت وارن یا کامالا هریس را بگیرند . در صورت ناتوانی دموکرات ها در حل دموکراتیک اختلافات داخلی – آن گونه که ظاهرا در سال 2016 رخ نداد – شانس پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات 2020  افزایش خواهد یافت .
با این حال ، نتایج نظرسنجی های انتخابات سال 2016 نشان داد که 18 ماه قبل از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ، افراد صدر جدول نظیر بایدن یا حتی سندرز نمی توانند به پیروزی خود در رقابت های درون حزبی یا انتخابات نهایی اطمینان داشته باشند . چهار سال پیش در چنین روزهایی – 18 ماه قبل از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری 2016 – دونالد ترامپ در عموم نظرسنجی ها حدود 3 یا 4 درصد شانس پیروزی داشت . این اتفاق می تواند برای افراد صدر و قعر جدول نامزدهای دموکرات انتخابات 2020 نیز تکرار شود . به عبارت دیگر ، همان گونه که جب بوش ، پسر و برادر دو تن از روسای جمهوری آمریکا با وجود شهرت ، نفوذ و منابع مالی فراوان در نهایت مقهور ترامپ تازه کار شد ، چه بسا بایدن با کوله باری از سابقه و نفوذ سیاسی در نهایت در برابر تازه کارهای حزب دموکرات از گردونه رقابت ها بیرون رانده شود .
البته اگر بایدن در نهایت بتواند از رقابت های درون حزبی پیروز بیرون بیاید ، باید به مصاف یکی از پرخاشگرترین سیاستمداران کنونی آمریکا که اتفاقا صندلی ریاست جمهوری را نیز در اختیار دارد ، برود . ترامپ نشان داده است که در مبارزات تجاری یا سیاسی ، کوچک ترین رحمی به رقبا ندارد و از هر ابزار ، وسیله و اتهامی حتی استفاده از الفاظ رکیک و توهین های شخصی دریغ نمی کند  . اتفاقا برخی از حامیان ترامپ نیز شیفته این شیوه مبارزاتی رئیس جمهوری کنونی آمریکا هستند و هرچه ترامپ بیشتر مرزهای اخلاق و عرف مرسوم رقابت های سیاسی را پشت سر می گذارد ، از محبوبیت بیشتری در بین این افراد برخوردار می شود. این وضعیت ، مسیر را برای رقبای ترامپ دشوار می کند ، مگر این که برخلاف انتخابات 2016 ، نامزد دموکرات ها شیوه تهاجمی و عامه پسند را در برابر  رقیب جمهوری خواه در پیش گیرد و وعده هایی به مراتب جذاب تر و رادیکال تر مطرح کند که برای فردی با چند دهه حضور در سنا و هشت سال تصدی مقام معاونت ریاست جمهوری چندان آسان نخواهد بود .